۱۳۹۱ فروردین ۳۱, پنجشنبه

این غرور دوست داشتنی...

مهمترین چیزی که آدم باید تو زندگیش حفظ کنه، غرورش هست. چرا که بدترین آسیبها که همانا روحی هستند، با داشتن غرور قابل ترمیم هستند .
غرور حتی  از معشوقه آدمی هم بیشتر سزاوار احترام هست.به فلسفه بکشانم بحث غرور  رو ، در جهان تراژیک نیچه ای  ،که همانا پویندگی بر لبه تیغ  است،غرور تنها پیش برنده میباشد،جای ترس و وحشتی باقی نمیماند.سقوط احتمالی ، قابل ترمیم هست ،غرور، درمان آن .شاید  برای حفظ آن،آن مهم ترین دارا یی هر انسان ، ،حفظ فاصله  ایمنی لازم است؛هما نگونه که نیچه گفت: انسان های آزاده دل شکسته و پر غرور ، خود را پنهان می کنند.
یافتن قدرت و داشتن حس قدرت ،این غرور پیش برنده رو به وجود میاورد.دلیل جستجو برای قدرت، سرشکستگی های گوناگون است،خرد شدنهای متوالی ست البته اگر و تنها اگر، شکست ها را فرد سرخورده به عنوان درس نگاه کند.
با داشتن غرور، جدا  هر کاری شدنی هست، ولی بی غرور،دوست داشتن هم جز درد سر شکست چیزی نیست، شکستی که درسی برای بازیگر زندگی به ارمغان نخواهد داشت.عشق، بدون داشتن غرور، عشق نیست،ذلت است.البته این بدان معنا نیست که این غرور در رابطه ای که صرف دوست داشتن دو طرفه محض است وارد شود، چه بسا که استفاده نابجا از این غرور ،همانند استفاده از سیانور در صنایع غذایی است به جای استفاده در عکاسی !در رابطه دوستی دو طرفه  کاربردی به مانند کاربرد ایر بگ را دارد،بی استفاده مگر در مواقع خطر،زمانهایی که فشار به ان وارد شود، لحظه تصادف چه بسا مرگبار،لحظه ای که زیر سوال رود.
 کلمه ای بزرگست غرور  که  خواستن  ،توانستن  است، بدون آن میسر نیست وبرای  حفظش  حتی شایسته  است که به چالش کشنده آن به طرز بی رحمانه ای از چهار چوب روابط زندگیتان حذف شود.قدرت ،این چنین است که خواهد تا خت...

پی  نوشت : نبود کلمه جایگزین برای واژه غرور ،باعث تکرار بیش از حد این واژه شده است  و سبب کسالت متن.




  

۶ نظر:

ناشناس گفت...

زیبا بود و اینکه یه پله بالاتر صلابت هستش. غرور رو میشه شکست ولی اگه صلابت شکسته بشه واسه یه مرد اون دیگه یه مرده متحرکه!

بهمن گفت...

با کلیت موضوع مخالفم . خیلی از این چیز های که گفتی نه با غرور بلکه با اراده و داشتن هدف بدست میاد به نظر من .

بهمن گفت...

با کلیات موضوع مخالفم . خیلی از این چیز ها که گفتی با اراده و داشتن هدف به دست میاد به نظر من

Bahman گفت...

test

دانیال گفت...

بحث ظریفی است. از این جهت که اگر حواشی این غرور در نظر گرفته نشود و مثلاً توی ذهنمان میزان و زمان و معیاری برایش تعریف نکنیم ممکن است حتا گاهی ویرانگر هم باشد. یک جورهایی و از جهاتی مثل نفس است. باید بیاید و برود. خفه سازد اگر آید و بیرون نرود!

Maryam Golpayegani گفت...

منم زياد موافق نيستم و هدف و اراده و عشق رو برتر از غرور ميدانم